Veelgestelde vragen

U bent hierHomeVeelgestelde vragen

Resultaten

In welke gevallen moeten bedrijven een stof preregistreren?

Fabrikanten en importeurs van de volgende stoffen moeten preregistreren om gebruik te kunnen maken van de overgangsregeling voor geleidelijk geïntegreerde stoffen:

  • De huidige bestaande stoffen die op de EINECS staan;
  • De 'no longer polymers' die op de markt zijn gebracht voor de inwerkingtreding van REACH ('no longer polymers' zijn stoffen die volgens de Stoffenrichtlijn (67/548/EEG) kennisgevingsplichtig zijn, maar die niet voldoen aan de definitie voor polymeren van REACH);
  • stoffen die wel in de EU (hieronder vallen ook de landen die op 1 januari 1995 of 1 mei 2004 tot de Europese Unie zijn toegetreden) zijn geproduceerd, maar die niet op de markt zijn gebracht in de 15 jaar voor de inwerkingtreding van REACH;
  • Locatiegebonden geïsoleerde tussenstoffen en getransporteerde tussenstoffen.

Wanneer moet ik mijn stof(fen) preregistreren?

Als u gebruik wil maken van de overgangstermijnen van REACH (artikel 23) had u uw stof(fen) moeten preregistreren tussen 1 juni 2008 en 1 december 2008.

Mag een registrant die voor het eerst een stof wil produceren of importeren, na registratie direct met deze activiteiten starten?

Nee, dat mag niet. Een registrant mag pas starten met de productie of invoer van een stof nadat ECHA hem heeft meegedeeld dat de registratie volledig is en een registratienummer heeft toegekend aan de betrokken stof. Dit duurt maximaal drie weken na de datum van indiening van het registratiedossier. Als de registratie minder dan twee maanden voor de registratiedeadline (artikel 23) is ingediend ontvangt de registrant binnen drie maanden na die deadline bericht van ECHA (artikel 20, lid 2 en artikel 21, lid 1).

Is een registrant verplicht alle gebruiken bij de registratie mee te nemen die hij van zijn klanten ontvangt?

Nee, een registrant kan ervoor kiezen om een bepaald gebruik niet te ondersteunen als hij na beoordeling volgens artikel 14 tot de conclusie komt dat het voorgestelde gebruik niet veilig is voor mens of milieu.

Volgens artikel 37, lid 2 heeft elke downstreamgebruiker het recht een bepaald gebruik aan een fabrikant, importeur, distributeur  of downstreamgebruiker die hem een stof als zodanig of in een mengsel levert, te verzoeken om er een geregistreerd gebruik van te maken. Hij moet dit gebruik dan wel tijdig melden. (Zie de tabel hieronder voor de geldende termijnen). Als de fabrikant, importeur, distributeur of downstreamgebruiker niet in staat is een voorgesteld gebruik als geregistreerd gebruik op te nemen, moet hij direct de reden voor dit besluit schriftelijk melden aan ECHA en de downstreamgebruiker. De reden(en) voor dat besluit moet hij ook vermelden in het veiligheidsinformatieblad of - als dat niet verplicht is - in zijn productinformatie. Een registrant moet de informatie over het afgeraden gebruik ook in zijn registratiedossier opnemen (artikel 22, lid 1, onder d). De downstreamgebruiker kan met het afgeraden gebruik doorgaan als hij - voorzover vereist - zelf een chemisch veiligheidsrapport opstelt (of laat opstellen) én een melding heeft gedaan bij ECHA (artikel 37 en 38)

Geregistreerde stoffen Verzoek van downstream gebruiker Reactie fabrikant, importeur, downstreamgebruiker
  Minimaal 1 maand voor levering Voor levering van de stof
  Later dan 1 maand voor levering Binnen 1 maand na levering
Geleidelijk geïntegreerde stoffen Ten minste twaalf maanden voor de registratiedeadline van het betreffende tonnage Voor verstrijken deadline

Op dit moment vormen wij samen met een aantal andere Europese fabrikanten van een stof een consortium. Wordt een registratie (registratienummer) gekoppeld aan het productie-, importvolume of aan het gebruik van de stof?

Na de volledigheidstoets door het ECHA krijgt iedere registrant (bedrijf) een eigen REACH registratienummer en een registratiedatum. Het registratienummer wordt per stof toegekend (artikel 20, lid 3). De registratiedatum is gelijk aan de datum van indiening. Na de volledigheidstoets moeten bedrijven het registratienummer vermelden op alle correspondentie met ECHA en zijn afnemers (artikel 20, 31, 32, 38).

Wie heeft de verplichting om voor een registratie informatie (inquiry) op te vragen bij het ECHA en wat is hiervan het doel?

Dit is een verplichting van de potentiële registrant van een niet-geleidelijk geïntegreerde stof (non phase-in) of die een geleidelijk geïntegreerde stof niet heeft gepreregistreerd en dit wel had moeten doen. Vooral potentiële registranten die een stof wil registreren die al door een andere fabrikant of importeur is geregistreerd, moeten op basis van artikel 26 van REACH informatie opvragen bij ECHA.

Het doel is om alle beschikbare informatie (data)over stoffen tussen relevante partijen te delen. Herhalen van proefdieronderzoek is verboden en het delen deze studies is dus verplicht. Het delen van ander type onderzoek kan op vrijwillig basis gebeuren (artikel 26, lid 3 en 27 ).

Potentiële registranten moeten waar mogelijk in hun registratie verwijzen naar eerdere resultaten van proefdieronderzoek. Het verwijzen naar registratiedossiers voor informatie verkregen op een ander manier dan via proefdieronderzoek is toegestaan, maar niet verplicht.

Hierbij wordt opgemerkt dat de SIEF's actief zijn tot 1 juni 2018. Nieuwe potentiële registranten die bij ECHA een verzoek doen om informatie, worden in contact gebracht met het bestaande SIEF.

Wat wordt bedoeld met de hoeveelheid ‘per jaar'?

Volgens artikel 3 (30) betekent ‘per jaar’ ‘per kalenderjaar’. Bij het berekenen van de gemiddelde productie- of invoervolumes wordt het gemiddelde per kalenderjaar bedoeld.

Een uitzondering hierop zijn geleidelijk geïntegreerde stoffen die tenminste drie opeenvolgende jaren zijn geproduceerd of geïmporteerd. Dan geldt het gemiddelde van de 3 voorgaande jaren. Indien niet aan het drie jaren criterium kan worden voldaan dan geldt ‘per jaar’ = ‘kalenderjaar'. Voor een uitgebreidere uitleg en voorbeelden zie de factsheet Jaargemiddelden en hoeveelheidgebonden informatieverplichtingen.

Wat is de uitvoeringsverordening?

Vanaf 27 januari 2016 is het niet langer mogelijk een stof onafhankelijk te registreren van registraties van dezelfde stof. Dat staat in een nieuwe Uitvoeringsverordening over gezamenlijke indiening van gegevens en het delen van gegevens voor de REACH-registratie. ECHA geeft twee voorbeelden ter verduidelijking:

  • Als een stof voor het eerst wordt geregistreerd, dan is de context waarbinnen het registratiedossier wordt aangeboden bepalend voor de criteria die worden toegepast. Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat voor die stof al eerder een registratiedossier is aangeboden, hetzij door een individueel bedrijf hetzij door bedrijven gezamenlijk. Daarnaast is het van belang of er sprake is van een volledig registratiedossier of van een dossier voor een tussenstof.
  • Als er sprake is van een actualisatie (update) van een bestaand dossier, dan zal ECHA deze voorlopig nog accepteren als de actualisatie plaatsvindt naar aanleiding van een formeel besluit van ECHA, zoals een check op de technische volledigheid. In andere gevallen is actualisatie alleen mogelijk in de context van een gezamenlijke registratie. Het blijft mogelijk om onder voorwaarden bepaalde data aan te leveren los van andere registranten.

De uitvoeringsverordening verduidelijkt verder de rechten en plichten van partijen om tot een eerlijke en transparante verdeling van kosten bij de registratie te komen. Dit is belangrijk als u moet onderhandelen over gezamenlijk gebruik van gegevens.
Meer weten: Uitvoeringverordening

Zijn er kosten verbonden aan de registratie?

De kosten voor registratie variëren van € 1.600 voor stoffen die in hoeveelheden tussen 1 en 10 ton geproduceerd/geïmporteerd worden, tot  € 31.000 voor stoffen die in hoeveelheden van meer dan 1000 ton geproduceerd/geïmporteerd worden. Kleinere bedrijven betalen minder registratiekosten dan grote bedrijven. Voor de registratie van een stof in hoeveelheden tussen 1 en 10 ton hoeft geen vergoeding te worden betaald als het registratiedossier de volledige informatie uit bijlage VII van REACH bevat.

Daarnaast moet voor de volgende onderwerpen een vergoeding worden betaald:

  • bij elke wijziging in de registratie;
  • bij het aanvragen van de vrijstelling van de algemene registratieplicht voor onderzoek en ontwikkeling gericht op producten en procédés;
  • bij elke aanvraag voor een autorisatie;
  • voor eventueel andere diensten die ECHA levert.

Lees meer over  de te betalen  vergoedingen

Aan de preregistratie zijn geen kosten verbonden.

Wij maken u erop attent dat deze vergoedingen aan ECHA maar een deel zijn van de totale registratiekosten. Met name de kosten voor het mogen refereren aan de benodigde data (via een zogenaamde Letter of Access vastgesteld door de SIEF) zijn in veel gevallen hoger dan de vergoedingen aan ECHA.

Waarvoor dient de preregistratie?

Preregistratie heeft als doel om alle potentiële registranten bij elkaar te brengen om zo het verplichte gezamenlijk indienen van het registratiedossier (en het verplicht delen van informatie) te faciliteren.

Preregistratie is verplicht als u gebruik wilt kunnen maken van de overgangsregeling voor geleidelijk geïntegreerde stoffen met daarbij de uitsteltermijnen van 2010, 2013 en 2018 voor daadwerkelijke registratie.

In welke categorie valt ons bedrijf om te kunnen bepalen welke registratie-vergoeding wij moeten betalen?

Dat klopt. Om te bepalen in welke categorie uw bedrijf valt, adviseren wij u de speciale pagina  op de ECHA website het raadplegen.

Meer informatie over MKB-Bedrijven vindt u hier.

Vanaf welke tonnagegrens moeten stoffen geregistreerd worden?

Stoffen - al dan niet verwerkt in één of meer mengsels -, die in hoeveelheden van 1 ton/ jaar of meer per fabrikant of importeur geproduceerd of geïmporteerd worden, moeten bij ECHA worden geregistreerd, tenzij de desbetreffende stof is uitgezonderd van de registratieplicht.

Wat kan ik als downstream gebruiker doen om een stof die geregistreerd is als vervoerd geïsoleerd tussenproduct toch zonder de strikt gecontroleerde condities toe te passen?

Als downstream gebruiker kunt u de volgende acties nemen:

  • Overleg met uw leverancier over de mogelijkheid om (althans voor het deel van het door uw leverancier vervaardigde of geïmporteerde volume dat u afneemt) een volledige registratie te doen.
  • Ga op zoek naar een andere leverancier die een volledige registratie van de stof heeft gedaan om uw gebruik door betreffende registratie af te laten dekken. Neem eventueel daarvoor contact op met ECHA

Wat gebeurt er als een bedrijf zijn activiteiten stopt met de gepreregistreerde stof?

In de situatie dat besloten wordt de productie of import van een stof te stoppen, dan kunt u de preregistratie via REACH-IT deactiveren. U blijft dan wel lid van de betreffende SIEF vanwege de verplichting om informatie te delen. Voor meer informatie over de gevolgen in de SIEF, zie  LINK Praktische tips voor nieuwe SIEF’s en meer specifiek de LINK Richtsnoer over gezamenlijk gebruik van gegevens

Kan ik de identiteit wijzigen van een stof die ik heb gepreregistreerd?

Nee, het is niet mogelijk om na sluiting van de preregistratieperiode de identiteit van een stof in uw preregistratiedossier (uw enquiry in REACH IT) aan te passen. Als een pre-registrant de identiteit van een stof verkeerd heeft gepreregistreerd, dan is het verstandig om zo spoedig mogelijk de juiste en beter passende stofnaam in REACH-IT te plaatsen. Gebruik hiervoor het veld ‘similar substances'. De consequentie van de verkeerde vermelding is wel dat u de stof eerst volledig moet registreren voordat u deze op de markt mag brengen. Voor de registratie moet u eerst informatie opvragen bij ECHA. Voor  meer informatie over het zogenoemde inquiry proces: website van het ECHA.

Voor meer informatie zie:

Kan een preregistratie worden overdragen van de ene Enige vertegenwoordiger (Only Representative, OR) naar een andere OR?

Ja, dat is mogelijk. De nieuw aangewezen OR moet wel aantonen dat hij met instemming van de oude OR door de niet-EU fabrikant is aangewezen. Volgens artikel 5 van de Verordening over kostendeling (EG. Nr. 340/2008) moet de nieuwe OR een vergoeding aan ECHA betalen om het registratiedossier te actualiseren. De hoogte van de vergoeding is ondermeer afhankelijk van de bedrijfsgrootte van de niet-EU fabrikant.

Kan ik een verlate preregistratie doen?

Hoewel de preregistratieperiode voorbij is, kunnen fabrikanten en importeurs die na 1 december 2008 voor de eerste keer een stof vervaardigen of invoeren op de Europese markt in hoeveelheden van 1 ton of meer per jaar, nog steeds gebruik maken van de overgangsperiode als ze aan bepaalde voorwaarden voldoen. Deze nieuwe fabrikanten en importeurs mogen laat preregistreren, met dien verstande dat zij hun preregistratie moeten indienen

  • Uiterlijk 6 maanden nadat de vervaardiging of invoer de drempel van 1 ton heeft overschreden en
  • Ten minste 12 maanden voor de desbetreffende uiterste registratiedatum.

Een verlate preregistratie biedt bedrijven niet alleen de mogelijkheid door te gaan met het vervaardigen, invoeren en gebruiken van geleidelijk geïntegreerde stoffen tot de toepasselijke uiterste registratiedatum, maar geeft ze ook extra tijd voor het organiseren van het verzamelen, selecteren en gezamenlijke gebruiken van de beschikbare gegevens en het genereren van ontbrekende informatie die door ECHA wordt verlangd.

Een late preregistratie is - net als een preregistratie – niet verplicht. Registranten kunnen besluiten een stof te registreren voordat ze deze in een hoeveelheid van 1 ton of meer per jaar gaan vervaardigen of invoeren. Bedrijven moeten zich ervan bewust zijn dat na 1 juni 2008 het vervaardigen, in de handel brengen en het gebruiken van een stof die niet is:

  • geregistreerd,
  • gepreregistreerd of
  • verlaat gepreregistreerd is

onwettig is.

Hoe is in Nederland de informatievoorzieningen over REACH geregeld voor niet-Europese landen zoals China?

De voorlichting van de Nederlandse overheid richt zich op de Nederlandse bedrijven die REACH-verplichtingen hebben. Landen buiten de Europese Unie met handelsbetrekkingen in Nederland dienen zelf te zorgen voor de informatievergaring/verstrekking over REACH. ECHA heeft op haar website ook informatie voor importeurs en niet-EU bedrijven.

Mag ik een niet ge(pre-)registreerde stof die ik op voorraad heb gebruiken of verkopen?

Dat hangt af van uw rol. Als u de rol heeft van downstream gebruiker of distributeur dan mag u de reeds in de handel gebrachte voorraad van een niet ge(pre-)registreerde stof gewoon gebruiken of verkopen. De registratieverplichting is namelijk gekoppeld aan de rol van fabrikant en importeur (artikel 6). Voor het vervaardigen of invoeren van meer dan 1 ton per jaar van een stof is voor deze bedrijven een (pre-)registratie verplicht sinds juni 2008. Voorraden die reeds voor deze datum binnen de Europese Gemeenschap op de markt waren, mogen zonder (pre)registratie verkocht blijven worden.

Mijn bedrijf is onderdeel van een concern waarvan het hoofdkantoor in Duitsland is gevestigd. Kan het hoofdkantoor voor mijn bedrijf stoffen registreren?

Dat is afhankelijk van de situatie en juridische status van uw bedrijf.

Als het om de fabricage van een stof gaat, moet de juridische eenheid die de stof fabriceert hiervoor een registratie hebben. Bij import geldt dat de juridische eenheid die verantwoordelijk is voor de invoer de stof moet registreren.

Als uw bedrijf binnen de organisatie een zelfstandige juridische eenheid is - bijvoorbeeld een besloten vennootschap (BV) of een naamloze vennootschap (NV) - dan kan dat niet. Uw bedrijf is in dat geval binnen REACH de juridische entiteit en als zodanig verplicht te registeren en verantwoordelijk voor de naleving van de REACH-bepalingen.

Als uw bedrijf geen zelfstandige juridische positie heeft, moet het hoofdkantoor - of het bedrijf waar uw bedrijf organisatorisch onder valt - de stoffen registreren.

Welke stoffen moeten wanneer worden geregistreerd?

Chemische stoffen die op de markt waren tussen 1 januari 1971 en 18 september 1981 (stoffen op de EINECS-lijst) en die tijdig zijn gepreregistreerd, moeten afhankelijk van het productievolume en gevaarlijke eigenschappen binnen de overgangstermijnen worden geregistreerd.

Chemische stoffen die na 18 september 1981 op de markt zijn gebracht en in het kader van Stoffenrichtlijn zijn kennisgegeven (ELINCS-lijst) worden als geregistreerd beschouwd voor de betreffende kennisgever.

In andere gevallen – namelijk als stoffen niet zijn of kunnen worden gepreregistreerd - moet de registratie plaatsvinden vóór de productie en/of invoer ervan.

Wat gebeurt er met zorgstoffen (PBT of CMR) binnen REACH als deze onder de volumegrens van registratie vallen?

PBT-stoffen (stoffen die persistent, bioaccumulerend en toxisch zijn) of CMR-stoffen (stoffen die carcinogeen, mutageen of reprotoxisch, categorie 1 of 2, zijn) die worden geproduceerd of geïmporteerd in hoeveelheden van minder dan 1 ton/jaar per fabrikant of importeur zijn niet registratieplichtig. Wel kunnen deze stoffen te zijner tijd op de lijst met autorisatieplichtige stoffen komen. Dit betekent dat productie, import of gebruik van deze stoffen dan alleen onder bepaalde voorwaarden -na autorisatie door de Europese Commissie - mogelijk is.

Een consortium is van plan om een gezamenlijke indiening (jointsubmission) te doen, betekent dit dat de hoofdregistrant automatisch eigenaar wordt van alle geïdentificeerde gebruiken?

Nee, de hoofdregistrant wordt niet automatisch eigenaar. De hoofdregistrant is verantwoordelijk voor het gezamenlijk indienen van gegevens over de indeling en etikettering van de stof, de onderzoekssamenvattingen over de stofeigenschappen en - indien van toepassing – de testvoorstellen.

Registranten hebben de keuze om gegevens over het veilige gebruik van een stof en het chemische veiligheidsrapport afzonderlijk of gezamenlijk in te dienen.

Meer informatie kunt u vinden in de factsheet over REACH en informatie-uitwisseling (SIEF) voor een toelichting op de rol van de hoofdregistrant.

Hoe kan ik mijn oude ELINCS-dossier omzetten naar een REACH registratiedossier om te kunnen voldoen aan mijn nadere REACH verplichtingen (overeenkomstig art 22) en in het bijzonder het aanpassen van de registratie bij het bereiken van de volgende tonnaged

Dat hoeft u niet te doen, dat is al gedaan. Alle bij de lidstaten ingediende dossiers van ELINCS stoffen worden onder REACH als geregistreerd beschouwd. U moet wel het aan uw kennisgeving gegeven REACH nummer opvragen bij ECHA. Dat doet u  via REACH-IT. Met dat nummer kunt u het IUCLID 5 dossier opvragen bij de Competente Autoriteit van uw lidstaat.

Het IUCLID 5 dossier kan de kennisgever opvragen bij het vroegere nationale bevoegd gezag van de Lidstaat waaraan de kennisgeving is gedaan. In Nederland was dat het RIVM. Voor vragen over specifieke genotificeerde stoffen, kan men terecht bij Bureau REACH van het RIVM.

Bureau-reach@rivm.nl

REACH noemt in artikel 8 het begrip enige vertegenwoordiger. Wat is dat precies; wat mag de enige vertegenwoordiger en wat zijn de verplichtingen?

Een enige vertegenwoordiger is een natuurlijke persoon of een rechtspersoon gevestigd in de Europese Unie (EU) die is aangewezen door een fabrikant van stoffen (als zodanig of in mengsels) of van voorwerpen die naar de EU worden geëxporteerd. De fabrikant is gevestigd buiten de Europese Unie (hierna genoemd: niet-EU-fabrikant). De niet-EU-fabrikant heeft binnen de EU geen juridische status en mag geen stoffen registreren. De enige vertegenwoordiger vervult namens de niet-EU-fabrikant de rol van importeur en moet voldoen aan alle verplichtingen die binnen REACH voor importeurs gelden. Dit betekent dat zij ook namens de niet-EU-fabrikant stoffen mogen preregisteren; dit blijkt uit een uitspraak van de juridische dienst van de Europese Commissie. De enige vertegenwoordiger moet voldoende kennis hebben over het praktische gebruik van stoffen, de chemische stof zelf en de informatie die daarop betrekking heeft. Het gaat om actuele informatie over de ingevoerde hoeveelheden, de afnemers van stoffen en het verstrekken van een actuele versie van het veiligheidsinformatieblad.

De enige vertegenwoordiger moet voor elk bedrijf dat hij vertegenwoordigt een aparte registratie indienen.

Volgens artikel 4 van REACH kan een fabrikant, importeur of downstream gebruiker zich ook laten vertegenwoordigen bij het gezamenlijk indienen van gegevens voor een registratie (artikel 11, 19, 52). Met een dergelijke derde vertegenwoordiger kan worden voorkomen dat de naam van de registrant bekend wordt. In tegenstelling tot de enige vertegenwoordiger heeft deze derde vertegenwoordiger alleen een bemiddelaarsrol. De fabrikant, importeur of downstream gebruiker blijft volledig verantwoordelijk voor het voldoen aan de REACH-verplichtingen. Een eventuele registratie staat altijd op naam van de fabrikant, importeur of downstream gebruiker, ondanks dat alleen de naam van de derde vertegenwoordiger voor een ieder zichtbaar is.

Bij Nieuwe Stoffen had de kennisgever soms de rol van: "Sole Representative". Geldt dat ook nog onder REACH?

Binnen REACH kan een natuurlijke persoon of rechtspersoon door een buiten de gemeenschap gevestigde fabrikant of producent worden aangewezen als enige vertegenwoordiger (OR). Deze enige vertegenwoordiger dient te voldoen aan alle verplichtingen voor importeurs die voortvloeien uit de verordening. Deze rol is vergelijkbaar met de rol van 'Sole Representative' bij Nieuwe Stoffen.

Wie kan een enige vertegenwoordiger aanwijzen?

Een natuurlijk of rechtspersoon die gevestigd is buiten de Europese gemeenschap kan een enige vertegenwoordiger (OR) benoemen. Dit kan als hij één of meerdere van de volgende rollen heeft:

  • Hij is fabrikant van een stof (als zodanig, in een mengsel en/of in een voorwerp)
  • Hij formuleert mengsels
  • Hij is producent van voorwerpen

De enige vertegenwoordiger moet gevestigd zijn in de Europese gemeenschap en moet voldoen aan alle verplichtingen van importeurs binnen REACH. Een distributeur kan geen enige vertegenwoordiger aanwijzen (artikel 8 lid 1).

Onder Europese gemeenschap vallen zowel de Europese lidstaten als de EFTA landen die aangesloten zijn bij de EER (Europese Economische Ruimte) overeenkomst. Het gaat hier om IJsland, Liechtenstein en Noorwegen.

Meer informatie over de ‘Enige vertegenwoordiger' staat in de Richtlijn voor Registratie (Section 1.5.3.4 - Only representatives of ‘non-Community' manufacturer).

Kan ik voor dezelfde stof die wij importeren in het IUCLID registratiedossier zowel de rol van enige vertegenwoordiger (OR) als de rol van importeur invullen?

Ja, dat kan door beide vakjes in IUCLID aan te vinken. Dat betekent dat de OR of importeur in overeenstemming met artikel 8 van REACH officieel door de niet-EU fabrikant is aangesteld. De OR/importeur moet aan alle REACH verplichtingen voor "importeur van stoffen" voldoen.

Als er meerdere importeurs uit dezelfde toeleveringsketen een stof van dezelfde niet-EU fabrikant in de EU importeren, worden zij als downstream gebruiker beschouwd. Bij die rol hebben zij de bijbehorende verplichtingen. Voorwaarde is dat zo'n importeur staat op de lijst met importeurs die door de OR is meegenomen in zijn registratie. De OR/importeur kan ook door meerdere niet-EU fabrikanten als OR(/importeur) worden aangewezen, ook van dezelfde stof, maar dan in een andere toeleveringsketen.

Meer gedetailleerde informatie over de rol van OR kunt u vinden in de Richtsnoer voor Registratie. Paragraaf 1.5.3.4. en de vraagbaak van ECHA, onderwerp OR.

Is een niet-EU fabrikant die een Enige Vertegenwoordiger (OR) aanwijst, verplicht de namen van de importeurs die hij vertegenwoordigt aan de OR door te geven of kan hij volstaan met het doorgeven van de volumes?

De niet-EU fabrikant dient bij aanwijzing van een OR een lijst met namen van EU-importeurs die onder de registratie vallen en de volumes per importeur waarop de registratie betrekking heeft, te overleggen. De lijst van importeurs moet de OR in IUCLID opnemen onder 1.7 (leveranciers). De niet-EU fabrikant moet tevens aan de importeurs die onder de registratie van de OR vallen, laten weten dat hij een OR heeft aangewezen voor de uitvoering van de registratie waardoor de importeurs van hun registratieverplichtingen worden ontheven; zij krijgen de rol van downstream gebruiker. Omdat een importeur dezelfde stof ook rechtstreeks mag invoeren moet zowel de OR als de importeur schriftelijk kunnen aantonen aan de handhavingsinstanties welke invoer onder de registratie van de OR valt en welke onder die van de importeur. Zie ook art 8 en onder 1.5.3.4 in Richtsnoer voor Registratie.

Welke stoffen zijn gepreregistreerd?

Op 7 juni 2008 heeft ECHA een tussentijdse lijst van gepreregistreerde stoffen gepubliceerd. Twee maanden vóór de deadline bevatte de lijst al bijna 40.000 gepreregistreerde stoffen.

De tussentijdse lijst was bedoeld voor downstreamgebruikers, zodat zij konden nagaan of hun belangrijke stoffen al gepreregistreerd waren. Zij konden daarmee voor belangrijke stoffen of mengsels die niet op de lijst van preregistraties stonden de toeleveranciers eraan herinneren dat zij nog tot 1 december 2008 de tijd hadden om dit te doen. Op 1 januari 2009 werd de definitieve lijst gepubliceerd conform de REACH-verordening. Op de ECHA website kunt u alle gepreregistreerde stoffen opzoeken op de pagina ‘Pre-registered substances’.

Moet ik altijd testen uitvoeren om de gevaarseigenschappen van een multi-constituent te bepalen?

Nee, dat hoeft niet. Als een stof als multi-constituent wordt geregistreerd, is het niet nodig de stof als zodanig te testen als de gevaarlijke eigenschappen daarvan adequaat aan de hand van informatie van de individuele stoffen kunnen worden aangetoond. Het is aan de fabrikant of importeur om te beoordelen of hij de multi-constituent stof of de individuele stoffen moet registreren.

Moeten mengsels ook geregistreerd worden?

De registratieplicht van REACH geldt alleen voor stoffen die binnen de EG-EER worden vervaardigd of geïmporteerd. Voor mengsels geldt er dus geen registratieplicht. Wanneer echter een mengsel geïmporteerd wordt, worden ook stoffen geïmporteerd, omdat mengsels per definitie uit stoffen bestaan. Dus in het geval van import van mengsels van buiten de EG-EER moeten alle stoffen in de mengsels geregistreerd worden die in hoeveelheden van 1000 kg of meer via de mengsels worden geïmporteerd (voorzover er geen uitzondering geldt ten aanzien van de registratieplicht voor de stof).

Hoeveel stoffen moeten onder REACH worden geregistreerd?

Naar schatting moeten 30.000 stoffen onder REACH geregistreerd worden.

Gelden er registratieverplichtingen voor mengsels die van buiten de EU worden geïmporteerd?

Er geldt geen registratieplicht voor mengsels als zodanig, maar wel voor de in geïmporteerde mengsels aanwezige stoffen. Indien de ingevoerde hoeveelheid van een stof (in mengsels) meer dan 1 ton per jaar bedraagt, geldt voor deze stof een registratieplicht.

Wat zijn de verplichtingen van registranten die stoppen met de productie of import van een stof?

Als de registrant al een registratiedossier heeft ingediend moet hij volgens artikel 22 ECHA informeren dat hij zijn activiteiten beëindigt en dat zijn tonnage wijzigt (in dat geval wordt het 0 ton/jaar). Daarnaast moet hij alle informatie die hij nodig heeft (gehad) om zijn verplichtingen onder REACH te vervullen beschikbaar houden gedurende tenminste tien jaar nadat hij de stof als zodanig of in een mengsel, voor het laatst heeft geproduceerd, ingevoerd, geleverd of gebruikt. Let wel, de periode van 10 jaar gaat pas in op het moment dat de registrant daadwerkelijk stopt met de vervaardiging, import, levering en/of gebruik van de stof (artikel 36).

Wanneer moet ik de stof registreren als ik overweeg om voor het eerst een geleidelijk geïntegreerde stof te produceren of importeren?

Als u de stof na 1 december 2008 voor het eerst vervaardigt of importeert in een hoeveelheid van meer dan 1 ton/jaar, dan kunt u een verlate preregistratie doen. Dit kunt u doen binnen zes maanden na de start van de activiteiten en tot uiterlijk 12 maanden voor de registratiedeadline (artikel 28, lid 6). Voorafgaand aan de registratie moet u informatie opvragen bij ECHA (artikel 26). Lees meer in de guidance gezamenlijk gebruik van gegevens.

Ons bedrijf gaat verhuizen/fuseren/van naam veranderen/van site veranderen. Wat moet er met onze registratie gebeuren?

Elke wijziging of nieuwe informatie (dus ook een nieuw adres, nieuwe naam etc.) die voor de registratie relevant is, moet aan ECHA in Helsinki worden gemeld.
Hiervoor moet u REACH-IT gebruiken. Het hangt van de situatie af wat u precies moet doen en of er kosten aan de melding verbonden zijn.  Lees ook de factsheet REACH IT

Hoe kan ik als downstream gebruiker controleren of ik een stof na 1 december 2010 en/of 1 juni 2013 nog kan gebruiken?

In eerste instantie zal deze informatie van uw leverancier moeten komen. Ongeveer een jaar voor het verstrijken van een registratiedeadline vraagt ECHA  informatie op bij de potentiële registranten. ECHA zal op haar website een lijst met stoffen publiceren waarvan bedrijven hebben aangegeven de intentie te hebben om deze voor de deadline te registreren. Als de stof die u gebruikt niet op de lijst staat, dan adviseren wij u om:

  • Contact op te nemen met uw leverancier om te informeren of en wanneer hij van plan is om de stof te registreren.
  • ECHA te informeren dat u de stof gebruikt. Dit kan door de gegevens van de stof (EC-nummer en naam) door te geven via een speciaal daarvoor bestemd webformulier.

De lijst van stoffen vindt u op de website van ECHA evenals het webformulier en aanvullende informatie over dit onderwerp.

Hoe kan ik als potentiële registrant controleren of er voor mijn stof met deadline van 31 mei 2018 een hoofdregistrant is?

Op de ECHA-website zal ongeveer een jaar voor de deadline een lijst van stoffen gepubliceerd worden waarvan bedrijven de intentie hebben om deze voor de deadline te registreren. In deze lijst zal ook worden vermeld of er bij ECHA een hoofdregistrant bekend is. Als uw stof niet op de lijst staat en u bent fabrikant, enige vertegenwoordiger of importeur van een stof, dan is het advies om ECHA daarover te informeren. Dit kan via het speciaal daarvoor bestemde webformulier. Als blijkt dat de hoofdregistrant pas laat zal registreren en u als co-registrant daardoor mogelijk niet tijdig kunt registreren, kunt u ook contact opnemen met ECHA. Ook bij andere problemen rondom de (tijdige) registratie is het verstandig om zo snel mogelijk ECHA daarover te informeren.

De lijst van stoffen vindt u op de website van ECHA evenals het webformulier en aanvullende informatie over dit onderwerp

Wat moet een bedrijf allemaal doen voor een registratie?

Bedrijven moeten voor de registratie een aantal acties uitvoeren die samengevat uiteenvallen in de volgende stappen:

  • Bepalen van de scope, rollen en verplichtingen
  • Preregistratie (indien van toepassing)
  • Samenwerking en informatie-uitwisseling
  • Daadwerkelijke registratie van de stof
  • Beheer registratiedossier

Het gaat erom dat bedrijven eerst bepalen of een stof registratieplichtig is, welke activiteiten ze uitvoeren met een registratieplichtige stof en wat de verplichtingen in dat geval zijn.

Bedrijven kunnen geleidelijk geïntegreerde stoffen preregistreren. Via de preregistratie zijn deze bedrijven automatisch deelnemer van het stoffen informatie-uitwisselingsforum (SIEF). Als preregistratie niet (meer) mogelijk is moeten bedrijven in plaats daarvan bij ECHA een zogenaamd informatieverzoek indienen.

Het is belangrijk dat bedrijven zich bij de juiste SIEF aansluiten, zodat de uitwisseling van gegevens over een stof tot stand komt. Door het uitwisselen van gegevens wordt dubbel werk voorkomen en wordt het uitvoeren van proefdieronderzoek ten behoeve van de daadwerkelijke registratie van een stof, zoveel mogelijk beperkt.

Na de registratie moeten bedrijven het registratiedossier actueel houden. Dit betekent dat ze alle nieuwe informatie over een stof, maar ook bijvoorbeeld adreswijzigingen, aan het ECHA moeten doorgeven.

Meer informatie over de registratie is te vinden in het richtsnoer voor registratie

Ik wil een grote groep stoffen registreren als familie. Mag dat en zo ja hoe moet ik dat doen?

Ja, dat mag. U moet dan wel letten op de volgende voorwaarden.

Allereerst dient u voor de vaststelling van de identiteit van de stoffen die u wilt groeperen de richtlijnen voor de identificatie en naamgeving van stoffen te raadplegen. Door stoffen te groeperen maakt u in feite gebruik van de algemene regels voor de aanpassing van de standaard gegevensvereisten (conform bijlagen VII t/m X) zoals vermeld in bijlage XI van de REACH Verordening. Paragraaf 1.5 van deze bijlage geeft de basisregels voor groepering van stoffen en de ‘read-across aanpak. Details over de voorwaarden waaronder ‘read-across" onder REACH mag worden toegepast zijn te vinden in de guidance on information requirements and safety assessment

De richtlijnen voor pre-registratie, gegevensuitwisseling en registratie geven de procedure weer voor het indienen van een pre-registratie en het indienen van het registratiedossier waarbij de registrant gebruik maakt van 'read-across'.

Mag ik als fabrikant of importeur een ge(pre-)registreerde stof die ik op voorraad heb, na de voor die stof relevante registratietermijn in de handel brengen zonder registratie van die stof?

Het antwoord op deze vraag is afhankelijk van het feit of u op het moment dat u de stof in de handel brengt nog de rol van fabrikant of importeur heeft. De registratieplicht geldt namelijk alleen voor fabrikanten of importeurs. Als een bedrijf die rol na de betreffende registratiedeadline niet meer vervult omdat het is gestopt met productie- of importactiviteiten, dan mag het zonder registratie de voorraad van de stof gewoon leveren ook na de uiterste registratietermijn.

Als de productie- of importactiviteiten echter niet zijn gestopt voor de registratiedeadline moet de fabrikant of importeur de hoeveelheden registreren die zowel voor als na de registratiedeadline zijn gefabriceerd of geïmporteerd. Klanten die zelf geen registratieplicht hebben ten aanzien van de stof mogen de stof nog gebruiken en/of verder verkopen voor wat betreft de hoeveelheden die ze voor de registratiedeadline hebben ontvangen.

Een bedrijf produceert dezelfde stof in twee fabrieken (verschillende BV's). In beide gevallen is de hoeveelheid 90 ton. Valt deze stof nu onder de regels van 10-100 ton?

De tonnagegrens voor registratie is gekoppeld aan de hoeveelheid die per fabrikant wordt geproduceerd. Een fabrikant is een in de gemeenschap gevestigde natuurlijke persoon of rechtspersoon die in de Gemeenschap een stof vervaardigt. Als beide fabrieken onder dezelfde natuurlijke persoon of rechtspersoon vallen, moeten de hoeveelheden bij elkaar worden opgeteld en valt in deze situatie de stof onder de regels van 100-1000 ton.

Moet ik een 10/100/1000 tons melding doen als mijn stof éénmalig de tonnage overschrijdt?

REACH maakt geen onderscheid tussen een éénmalige en een structurele overschrijding van de tonnagegrens. In de verordening staat dat bedrijven bij overschrijding van de drempelwaarde ECHA moeten informeren over de aanvullende informatie die benodigd is.

Hoe kan ik van een ELINCS-stof de status van de REACH registratie nagaan?

De REACH registratie geldt alleen voor de kennisgever van de NONS stof. Alle andere bedrijven die de stof produceren of importeren moeten deze registreren. Dat is niet nodig als de stof valt onder de uitzonderingen. De kennisgever moet het registratienummer wel eerst via REACH-IT bij ECHA claimen om te kunnen bewijzen dat hij de stof heeft geregistreerd. Zie voor meer informatie de website van ECHA.

Is het mogelijk om de individuele stoffen in een multi-constituent te registreren in plaats van de multi-consituent zelf?

Nee, in principe moet een multi-constituent worden geregistreerd en niet de individuele stoffen in de multi-constituent. Indien goed onderbouwd kan hiervan worden afgeweken als:

  • er is geen vermindering optreedt in de informatie die moet worden verstrekt.
  • er voldoende gegevens beschikbaar zijn die verklaren waarom voor deze aanpak gekozen is. Deze aanpak mag niet het gevolg hebben dat aanvullende (proefdier) onderzoek nodig is
  • er meer efficiëntie wordt bereikt door de individuele bestanddelen te registreren (bijvoorbeeld door het tegen gaan van talloze registraties van stoffen die bestaan uit dezelfde bestanddelen)
  • de informatie over de samenstelling van de individuele reactiemassa's bekend is.

Meer informatie kunt u vinden in paragraaf 4.2.2.4 in de guidance on substance identification

Let op! De flexibiliteit mag niet misbruikt worden om informatievereisten te ontwijken. Maak een zorgvuldige afweging en kijk daarbij ook naar de voorbeelden voor registratie, tonnage en informatieverplichting in geval uw bedrijf de keuze maakt om individuele stoffen te registreren in plaats van de multi-constituente stof.

Kunnen bedrijven die voorheen een ELINCS-stof onder de Stoffenrichtlijn 67/548/EEG hebben genotificeerd, in REACH-IT zoeken naar informatie over een SIEF of (potentiële) registranten van dezelfde stof?

Nee. Dat is in REACH-IT niet mogelijk. Bedrijven die informatie willen over andere registranten of in contact willen komen met een SIEF, kunnen bij ECHA een verzoek om informatie (inquiry) indienen.

Is een downstream gebruiker voor het vaststellen van de risicobeheersmaatregelen (RMM) verplicht informatie te geven over de bedrijfsvoering aan een (potentiële) registrant van vervoerde geïsoleerde tussenproducten?

Nee, dat is niet verplicht. Downstream gebruikers hoeven op grond van vertrouwelijkheid geen details over hun bedrijfsvoering te overleggen aan de registrant. De downstream gebruiker kan dan volstaan met een bevestiging dat hun bedrijfsvoering in lijn is met de voorgestelde risicobeheersmaatregelen. De registrant van een vervoerd geïsoleerde tussenproduct moet wel bij de registratie de risicobeheersmaatregelen specificeren in overleg met zijn downstream gebruikers (artikel 18 lid 4).

Overleg tussen registrant en zijn afnemers (downstream gebruikers) is vanuit REACH geen formele eis maar wel noodzakelijk. Een downstream gebruiker moet namelijk bevestigen dat hij voldoet aan de strikt gecontroleerde condities (SCC) anders mag de registrant de stof niet als vervoerd geïsoleerd tussenproduct registreren (artikel 18). Alle actoren in de keten van vervoerde geïsoleerde tussenproducten moeten de risicobeheermaatregelen die voor hen gelden documenteren en op verzoek overleggen aan de nationale handhavingautoriteiten.

Moet een registrant aanvullende informatie indienen bij het ECHA als het tonnage van een al (volgens artikel 17 of 18) geregistreerd geïsoleerd tussenproduct wijzigt?

Een registrant van geïsoleerde tussenproducten hoeft het registratiedossier normaal gesproken niet aan te passen bij verandering van het tonnage. Maar in de volgende gevallen is het wel nodig om het dossier te actualiseren::

  • Als de tonnagegrens van 1000 ton/jaar wordt overschreden. In dat geval moet hij de informatie volgens Annex VII van REACH overleggen. Dit hoeft niet als de informatie al in het dossier aanwezig is (artikel 22).
  • Als de registrant stopt met de productie of invoer van de geïsoleerde tussenproducten. In dit geval dient de registrant ECHA te informeren en alle informatie die hij nodig heeft (gehad) om zijn verplichtingen onder REACH te vervullen beschikbaar te houden gedurende ten minste tien jaar nadat hij de stof als zodanig of in een mengsel voor het laatst heeft geproduceerd, ingevoerd, geleverd of gebruikt. Let wel, de periode van 10 jaar gaat pas in op het moment dat de registrant daadwerkelijk stopt met de vervaardiging, import en levering en gebruik van de stof (artikel 36). 

Welke cijfers in het REACH-registratienummer kan een leverancier weglaten om zo de identiteit van de registrant te verbergen?

Distributeurs of downstreamgebruikers mogen uit concurrentieoverwegingen onder bepaalde voorwaarden de laatste vier cijfers van het registratienummer weglaten. Dit is het deel van het registratienummer dat naar de individuele registrant van een gezamenlijke indiening van de registratie verwijst. Kijk bij bijlage II, sectie 3 van de REACH verordening.

Als er een verzoek wordt ontvangen om het volledige registratienummer bekend te maken, dan is de leverancier verplicht om binnen zeven dagen het volledige registratienummer te verstrekken aan de handhavingsautoriteit van de lidstaat. Het verzoek kan afkomstig zijn van de afnemer van de leverancier (die het verzoek van de handhavingsautoriteit heeft ontvangen) of direct van de handhavingsautoriteit zelf.

Als de leverancier niet over het volledige registratienummer beschikt, moet hij het verzoek binnen zeven dagen na ontvangst doorsturen naar zijn eigen leverancier hogerop in de toeleveringsketen en tegelijkertijd de handhavingsautoriteit daarvan op de hoogte stellen.

Waarom alleen die stoffen preregistreren die we ook willen registreren?

Gezien het grote aantal preregistraties in 2008 heeft ECHA de bedrijven opgeroepen nog eens goed na te denken welke gepreregistreerde stoffen men wil gaan registreren. Het preregistreren van grote aantallen stoffen geeft binnen de SIEFs problemen met de communicatie omdat dit moeilijk te managen is. ECHA heeft daarom bedrijven in dezelfde distributieketen geadviseerd om met elkaar af te stemmen en te coördineren wie welke stof of mengsel gaat preregistreren. Hierdoor werd voorkomen dat bedrijven enorme aantallen stoffen - zoals bijvoorbeeld de hele EINECS-lijst - gingen preregistreren.

Moeten stoffen voor onderzoek en ontwikkeling gericht op producten en procédés (PPORD) en stoffen waarvoor tot 1 juni 2008 onder de Wms een productiekennisgeving (PKG) is gedaan, ook geregistreerd worden onder REACH?

Stoffen voor onderzoek en ontwikkeling gericht op producten en procédés (PPORD) moeten conform Artikel 9 van REACH bij ECHA worden aangemeld. Na aanmelding geldt voor vijf jaar een vrijstelling van de registratieplicht. Als de stof niet wordt aangemeld, dan moet de stof worden geregistreerd conform Titel II van REACH. Zie ook melding PPORD-stoffen op de ECHA website.

Een productiekennisgeving (PKG) was onder de ‘oude’ regelgeving (de Wms) een kennisgeving van een nieuwe stof die na productie niet in de handel werd gebracht binnen de EU. Het ging hierbij om een nationale aangelegenheid binnen de Nederlandse wetgeving en wordt daardoor onder REACH niet gezien als een registratie. Het gaat in de meeste gevallen om intermediairen of stoffen die werden geëxporteerd naar buiten de EU. Stoffen die door de registrant destijds als PKG in Nederland waren aangemeld, kunnen onder bepaalde voorwaarden als geleidelijke geïntegreerde stoffen worden gepreregistreerd (REACH tekst art. 3, def. 20/b). Voldoen PKG stoffen niet aan deze voorwaarden, dan moeten ze als niet geleidelijke geïntegreerde stoffen worden beschouwd en direct worden geregistreerd. Daarbij kunnen vrijstellingen voor intermediaire stoffen van toepassing zijn.

Moet er nog een vooraanmelding gedaan worden voor niet-geleidelijk geïntegreerde stoffen?

Ja, bedrijven moeten volgens artikel 26 van REACH voorafgaand aan de registratie informatie inwinnen bij het ECHA in Helsinki en daarvoor gegevens over de identiteit en onderzoeksvoorstellen overleggen. Het gaat dan om gegevens over de identiteit van de stof, de identiteit van het bedrijf en informatie over onderzoek dat mogelijk noodzakelijk is. Deze informatie inwinning (Inquiry) heeft een soortgelijk doel als de pre-registratie, namelijk het in contact brengen van bedrijven om de verplichte gezamenlijke indiening van het dossier en informatiedeling te faciliteren.

Kan ik na 1 december 2008 nog preregisteren?

Ja dat kan, als u na die datum voor het eerst meer dan 1 ton/jaar van een geleidelijk geïntegreerde stof gaat vervaardigen of importeren en voldaan wordt aan de voorwaarden van artikel 28 lid 6. Het komt erop neer dat een zogenaamde late preregistratie alleen kan als aan alle onderstaande zaken wordt voldaan:

Er is sprake van een geleidelijk geïntegreerde stof die ingedeeld hoeft te worden als CMR;
De preregistratie wordt gedaan binnen zes maanden na start van de activiteiten (of overschrijding van de 1000 kg/ jaar grens) tot uiterlijk 12 maanden voor de registratiedeadline;
De vervaardiging en/of import van de stof blijft beneden de 100 ton per jaar.

Ik ben downstream gebruiker en gebruik een stof die is geregistreerd als vervoerd geïsoleerd tussenproduct. Mijn leverancier heeft me niet geïnformeerd over de SCC.

De leverancier moet voor registratie weten dat zijn afnemer(s) aan de SCC voldoen. Hij moet vóór de registratie de SCC afstemmen met de gebruikers van de stof. Doet hij dat niet en hij blijft leveren, dan is zijn registratie volgens artikel 18 ongeldig. Hij moet in dat geval een volledige registratie volgens artikel 10 indienen en tot er een registratie heeft plaatsgevonden stoppen met het op de markt brengen van deze stof (artikel 18).

Moeten stoffen op de ELINCS-lijst ook weer worden geregistreerd?

ELINCS staat voor European List of Notified Chemical Substances. Dit is de lijst met chemische stoffen die na 18 september 1981 op de markt zijn gebracht en waarvoor in het kader van richtlijn 67/548/EEG een kennisgevingdossier is ingediend (kennisgegeven stoffen). Stoffen op deze lijst noemt men in het kader van REACH aangemelde stoffen. Deze stoffen krijgen binnen REACH de status van reeds geregistreerde stoffen. Voor deze stoffen is al een dossier beschikbaar, dat binnen REACH wordt overgenomen.Als voor deze stoffen echter een volgende tonnagegrens wordt overschreden, dan moet ook voor deze stoffen aanvullende informatie worden aangeleverd zoals bedoeld in artikel 12.

De registratiestatus van deze stoffen geldt alleen voor bedrijven die de betreffende stoffen destijds hebben kennisgegeven. Verder zullen deze bedrijven hiervoor een registratienummer moeten aanvragen.

Geldt REACH ook in landen als Zwitserland en Noorwegen, die formeel buiten de EU vallen?

REACH is van toepassing in alle 28 deelstaten van de Europese Unie (EU) en de landen Noorwegen, Liechtenstein en IJsland welke onderdeel uitmaken van de Europese Economische Ruimte (EER). De import van chemische stoffen afkomstig uit Noorwegen, Liechtenstein en IJsland wordt daarom beschouwd als handel binnen de EU. Voor invoer van een stof uit deze landen geldt dus geen registratieplicht meer.

Omdat Zwitserland geen EER lid is, geldt deze verplichting wel voor de import vanuit Zwitserland.

Wie is de verantwoordelijke bij import?

Artikel 3 (11) van REACH bepaalt dat de importeur de natuurlijke rechtspersoon is die verantwoordelijk is voor de invoer (van goederen) in het douanegebied van de Gemeenschap (zie art 3 (10) van REACH. In de meeste gevallen is dat de ontvanger van de goederen in de EU/EER. Dit is echter niet altijd het geval. Als bijvoorbeeld bedrijf A (gevestigd in een EU/EER land) goederen bestelt van bedrijf B (gevestigd in een ander EU/EER land) en bedrijf B fungeert als distributeur (en niet als verkoopkantoor), dan weet bedrijf A niet waar de goederen vandaan komen. Bedrijf B kan ervoor kiezen om de goederen van een EU/EER fabrikant of niet-EU/EER fabrikant te bestellen. In het geval dat bedrijf B ervoor kiest te bestellen van bedrijf C (niet gevestigd in de EU/EER) en de goederen worden rechtstreeks van C naar A geleverd omdat dit scheelt in de transportkosten dan is bedrijf A de ontvanger van de goederen maar niet de importeur. Dat is in dit voorbeeld bedrijf B, die brengt de goederen in de EU/EER. Bedrijf B heeft in dit voorbeeld de registratieplicht. Bedrijf A moet dit met documentatie wel kunnen aantonen.

Wordt niets vastgelegd, dan zal de vervoerder als importeur kunnen worden aangemerkt.

Wanneer moet ik het registratienummer van een stof doorgeven aan mijn afnemers?

Dat is afhankelijk van de situatie. De volgende drie situaties worden onderscheiden:

1. Als het een eerste levering betreft
Bij een eerste levering van een stof bent u verplicht om het registratienummer via het VIB (indien beschikbaar) door te geven.
2. Als het een levering aan een bestaande afnemer betreft
Bij levering aan bestaande afnemers kunt u het registratienummer doorgeven op het moment dat u het VIB actualiseert. In artikel 31 lid 9 staat wanneer u een geactualiseerd veiligheidsinformatieblad aan afnemers moet verstrekken.
Registratie houdt niet per se de verplichting in om het registratienummer direct door te geven aan bestaande afnemers. Wel moet na registratie het registratienummer worden verstrekt bij de eerste verplichte aanpassing van het veiligheidsinformatieblad (VIB). Voor meer informatie over aanpassing van het VIB, zie het hoofdstuk "Veiligheidsinformatieblad (VIB)" .
3. Als een veiligheidsinformatieblad (VIB) wordt vereist (artikel 31)
Op grond van artikel 31 lid 1 is de leverancier van een stof of mengsel verplicht de afnemer van een stof of mengsel een Veiligheidsinformatieblad te verstrekken als
a. een stof of mengsel voldoet aan de criteria voor indeling als gevaarlijk overeenkomstig Richtlijn 667/548/EEG of Richtlijn 1999/45/EEG, of
b. als een stof persistent, bioaccumulerend en toxisch, danwel zeer persistent en sterk bioacummulerend is volgens de criteria in Bijlage XIII van de REACH Verordening, of
c. als de stof om andere dan onder a) of b) genoemde redenen is opgenomenin de overeenkomstig artikel 59, lid 1, opgestelde lijst.

Als een VIB niet verplicht is - bijvoorbeeld bij niet-ingedeelde stoffen -, dan moet u het registratienummer (indien beschikbaar) gratis op papier of elektronisch verstrekken als u uw afnemers van de volgende informatie moet voorzien:

  • de stof is autorisatieplichtig en er zijn bijzonderheden voor de toeleveringsketen over verleende of geweigerde autorisaties;
  • er zijn bijzonderheden over opgelegde beperkingen;
  • er is andere beschikbare informatie over de stof die nodig is voor de vaststelling en toepassing van passende risicobeheersmaatregelen, inclusief de specifieke omstandigheden die uit de toepassing van bijlage XI, punt 3, voortkomen (artikel 32).

Distributeurs of downstreamgebruikers mogen uit concurrentieoverwegingen onder bepaalde voorwaarden de laatste vier cijfers van het registratienummer weglaten. Dit is het deel van het registratienummer dat naar de individuele registrant van een gezamenlijke indiening van de registratie verwijst. Zie voor de voorwaarden:  bijlage II, sectie 3 (wijziging van 31 mei 2010 via Verordening No. 453/2010.

Is het mogelijk om bulk preregistraties in REACH-IT in te voeren?

Ja het is mogelijk om bulk preregistraties in REACH-IT in te voeren. (Maximaal 10.000;bij hogere aantallen moet eerst met het ECHA worden overlegd.) Met deze functionaliteit is het mogelijk om tot 500-EINECS-stoffen tegelijk in REACH-IT in te voeren. Bedrijven kunnen buiten het REACH-IT-systeem een speciaal bestand opmaken in het door ECHA gespecificeerde XML-format. Meer informatie is te vinden in de Data Submission Manual 6: Submission of Bulk Pre-registrations.